Παράλογες Συνομιλίες #4

NRV --> DS:

thelw na s pw lati kai na to valeis kala sto mualo s!
den eimai zhliara apenadi s!den hmuna pote!
kai oles afta ta paradeigmata p exeis sto mualo s einai apla prospatheies dikes m na se kane na niwseis ws kanoniko mellos ths oikogeneias m...alla twra eisai arketa megalh kai prepei na katalaveis thn alhtheis!prwton eisai uiothethmenh...defteron you are inferior to me!!!!got it?

DS: akoma k to oti prospa8eis na peiseis ton eafto sou oti den anikw se afth thn oikogeneia ena pragma deixnei ---> ZHLEIAAAAA

huhuhu :p

NRV:  oxi de katalaves...emena proswpika adiaforh mafhnei to ti kaneis...apla pistevw oti prepei pia na ksereis thn alhtheia kai na mhn trefeis aftapates oti ta paidia m tha se fwnazun theia h oti tha se kalesw sto gamo m....

DS:  ta paidia sou de 8a me fwnazoun apla 8eia. 8a eimai h COOL 8eia ;) enw esy 8a eisai i katapiestikh mama! har har!

NRV: a ba?twra tha m peis kai pws tha megalwsw ta paidia m????vlepeis oti exeis polu aera?kai oti kala kanw kai prospathw na s deiskw th thesh s?epivevaiwse me gia akomh mia fora!tapeinh staxtopouta!

DS: pfff kane oti nomizeis. otan 8a erxontai se mena gia mia zesth agkalia omws... mhn arxiseis tis zileies sou pali!!!

NRV: xaxaxaxaxa...(kala ennoeitai pws an ta paidia m se subathun perissotero tha arxisw ta adikatathliptika!!)

DS: awww! I will always love you!

GR: ‎(violi)

NRV:  i will always love you...se fash akomh kai an gineis maniokatathliptikh?wowo parhgorhtiko!

GR: ‎(violi) again

NRV:  xaxaaxa...se afto to shmeio tha hthela na efxaristhsw th GR gia thn atmosfaira p dhmiourgei....!        

DS: ‎8a eimai panta ekei gia sena mikro mou pony. mazi 8a to perasoume k afto... k ola afta ta glukanalata pou lene stis ellhnikes seires!

Nai georgina s efxaristoume gia thn atmosfaira! :D

GR: and then... tears!

ahahahhahahahah

NRV: nai eimai sigourh oti stis seires apokaloune o enas ton allo pony!

xaxaaxa...and...scene!

GR: ahahhahahahahaha

DS: Ok xwris to pony tote! And... cut! It is perfect my dear!     

Η μπαλλάντα του νερού της θάλασσας

Η θάλασσα χαμογελάει
με στόμα από αφρό
και χείλια απ' ουρανό,
σαν σκοτεινό κορίτσι,
που τον άνεμο σπάει
πουλώντας το νερό των θαλασσών

Η θάλασσα χαμογελάει
έχει στόμα από αφρό
και μάτια ουρανό
σαν μητέρα που ένα δάκρυ σκορπάει
και πικραίνει το νερό των θαλασσών

Τι μας φέρνεις αγόρι..;
Τι κυλάει στο αίμα σου ..;
- Σας φέρνω το νερό των θαλασσών...

Τι φταίει, μητέρα, για τα μεγάλα σου δάκρυα..;
- Κλαίω το νερό των θαλασσών...

Πώς γεννιέται η μεγάλη σου πίκρα..;
- Κύριε, πικραίνει το νερό των θαλασσών

Πουλάω το νερό των θαλασσών
Πουλάω το νερό των θαλασσών

El mar sonríe a lo lejos.
Dientes de espuma,
labios de cielo.
¿Qué vendes, oh joven turbia
con los senos al aire?
Vendo, señor, el agua de los mares.
¿Qué llevas, oh negro joven,
mezclado con tu sangre?
Llevo, señor, el agua de los mares.
Esas lágrimas salobres
¿de dónde vienen, madre?
Lloro, señor, el agua de los mares.
Corazón, y esta amargura seria,
¿de dónde nace?
¡Amarga mucho el agua de los mares!
El mar sonríe a lo lejos.
Dientes de espuma,
labios de cielo.

Η θάλασσα χαμογελάει
με στόμα από αφρό
και χείλια απ' ουρανό,
σαν σκοτεινό κορίτσι,
που τον άνεμο σπάει
πουλώντας το νερό των θαλασσών

Πουλάω το νερό των θαλασσών...

Hey little baby,
can you hear me?
Can you see me?
It is so dark in here...
But I can see you!
I can feel you...
Your arms around me,
your eyes on mine...
And then I wake up,
all alone again,
lonely as ever..
Can you hear me?
I am lost now
Can you see me?
I sank too deep,
took too much comfort in the darkness.
I can't rise to the sun anymore
The light hurts my eyes
The sound scares me
I think I 'll just let go...

Παράλογες συνομιλίες 3

DS: ti leei mikrom pony?
pou isoun?
pou gurnouses?
me poious aliteves?
eeeee?????
kopsate vasilopita sth ***?
NRV: nai
o *** to phre
h defterh vasilopita p to pairnei o diplanos m
DS: dah
NRV: ti paei na pei afto gia mena se rwtw?
tha einai mia kalh xronia eee oxi lathos ston dipla milaga?



PH: Htan pou les, 8umamai, tote, kalokairi.... htan mia zesth hliolousth mera
kai erxetai o Chris....
kai petaei adiafora.... Wanna go for a swim?
tou lew.... Den mas xezeis re ntalara????
kai meta o Bezoubios e3erragei....
ki ena tsounami epni3e thn Sexrazat....
giati h Fatme eixe paei sto xwrio
DS: na mazepsei xorta?
PH: oxi... maitaria
amanites
DS: malakia
den einai h epoxh tous
PH: oxi malakia.... poustia paixthke....
giati ekei pou h agaph ths eklaige sto mnhma, petaxthke apo mia gwnia o Kampamarou....
Kai afou eipe Sto diabolo Xagiate....
Gurise o Godzilla kai mazi me ton tarzan kounhsan thn mpanania
kai h erhmos egine 8alassa
DS: ti les twra
PH: kai meta o mwhshs xwrise thn 8alassa
kai perasan apenanti ta alien
omws o Cris den kwlose kai telika bouth3e
kai eipa na paw mazi tou
kai ekei pou kanw boutia
akoumpaw to pagobouno
DS: k vu8izesai!
PH: kai auto kanei pio 'kei
DS: siga pou 8a vu8izosoun
PH: oxi, o titanikos, den eixe bgalei flas kai den ton eide to pagobouno
opote, twra to exoun paei dikastikws
kai nomizw oti 8a kerdisei o tauromaxos
giati exei xarti
DS: kitrinaki???
PH: kai tuligei thn petra tou spider-man
mhn protrexeis paidi mou
mple



NRV: fusame shmera
DS: fou fou fou
anatolikoi anemoi



MM: htan o batman, o superman kai h barwoman
NRV: omg!
MM: htan duo arnia.to ena htan to arnaki aspro kai paxu kai to allo den htane.
NRV: M!filter your thoughts, please!you are hurting my brain....



NRV: ok eimai apla allh mia gomena p klaiei otan vlepei to notebook...
klaps....
MM: pwpw sa gomena kaneis pragmatika!ahahahahah
NRV: perimene perimene....
(s deixnw tarxidia m)xaxaxax

Regrets

A wasted word...
A wasted feeling...
A wasted love...
A wasted life...

The things you always wanted to do, but never did.
The letter you never sent, the phonecall you never made, the words you never said.
Tomorrow, you always said. Tomorrow again and again.
And tomorrow came and went and came again.
And you just stood there, watching as the days passed you by, observing other people's lives, turning them away from you, sinking into the void you created.
Alone, always alone.

Now you are not alone. The regrets came to haunt you. They keep you company now.
What if... ?







I hurt myself today
to see if I still feel
I focus on the pain
the only thing that's real
the needle tears a hole
the old familiar sting
try to kill it all away
but I remember everything
what have I become?
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt

I will let you down
I will make you hurt

I wear this crown of thorns
upon my liar's chair
full of broken thoughts
I cannot repair
beneath the stains of time
the feelings disappear
you are someone else
I am still right here

what have I become?
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt

I will let you down
I will make you hurt

if I could start again
a million miles away
I would keep myself
I would find a way

Δεν έρχεσαι

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω
τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή
Πίσω απ'τα μάτια, πίσω απ' της ζωής το βέλο
κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε, το ξέρω
νεροποντή που περιμένω μια ζωή
Γιατί δεν έρχεσαι

Μια καταιγίδα θέλω να 'ρθει να ουρλιάξει
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
μέχρι τον ήλιο ν' ανεβεί και να τον κάψει
Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει
όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ' το ποτό
απ' το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει
κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σα χιόνι
κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό
Γιατί δεν έρχεσαι

Μια καταιγίδα θέλω να 'ρθει να μας πνίξει
σ' ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς
Ο,τι δεν γίναμε ποτέ να μην το δείξει
Να 'ναι γιορτή, την αγκαλιά της να ανοίξει
στην ανημπόρια της χαμένης μας ζωής
Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Απ' της ψυχής μου το ιερό
ως της ζωής μου το μπουρδέλο
χτίσε μια γέφυρα να πάω και να 'ρθω
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ, ποτέ όταν σε θέλω
κλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω
Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Λευκή σελίδα #2

Πάει καιρός που δεν έχω γράψει...
Δεν είναι ότι δεν έχω κάτι να πω, ακριβώς το αντίθετο!
Είναι που μόλις πάω να τα γράψω χάνουν το νόημα τους. Λέξεις χωρίς ουσία σε μια λευκή οθόνη. Και ο κέρσορας αναβοσβήνει ανυπόμονα, με προκαλεί να συνεχίσω, με κοροϊδεύει που κολλάω, που σταματάω.
Κι έχω τόσα να πω...

Περπάτα ελαφρά γιατί πατάς τα όνειρα μου...

Μεθυσμένο ποστ #1

Η ώρα έξι και μισή κι εγώ κάτι θέλω να γράψω...
Δεν ξέρω τι। Κάτι μεθυσμένο, κάτι ζαλισμένο, κάτι ότι να ναι... Σαν εμένα τέτοιες ώρες...
Παραπονιάρικο... γιατί αλλού περίμενα να είμαι και αλλού είμαι!
Γιατί τέτοιες ώρες με πιάνει αυτό το νιαούρισμα, το γιατί...
Γιατί εγώ μόνη μου, τι δεν έχω που οι άλλοι έχουν, γιατί οι άλλοι βρίσκουν και εγώ όχι...
Και ξεχνάω... Ξεχνάω πως τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας, τις νηφάλιες ώρες δε θέλω να έχω, δε θέλω να βρω, δε θέλω να μπω στη διαδικασία να ψάξω...
Αλλά κάτι τέτοιες ώρες θα ήθελα κι εγώ να έχω!
Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
Οι υπόλοιποι... δεν ήταν για εσάς το ποστ.
Είναι για ένα - δύο, άντε τρία άτομα...
Καλή σας νύχτα!

Λευκή σελίδα

Ένιωσα την ανάγκη να γράψω κάτι...
Και μόλις αντίκρυσα τη λευκή σελίδα κόλλησε το μυαλό μου!
Είχα τόσα πράγματα μέσα μου, τόσα που ήθελα να πω! Πού πήγαν;;;
Γιατί δυσκολεύομαι τόσο να εκφράσω αυτά που σκέφτομαι, αυτά που νιώθω, ακόμα κι όταν ξέρω ότι μόνο εγώ θα τα ακούσω, ότι μόνο εγώ θα τα δω;;;
Είμαι λοιπόν συναισθηματικά "ανάπηρη";
Μήπως έχω παγιδευτεί στους φόβους μου και δεν μπορώ να τους αφήσω πίσω μου;
Είναι τόσο εύκολο να σκεφτώ ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι, ότι θα προδωθώ στο μέλλον όπως προδώθηκα και στο παρελθόν.
Ότι το νέο αμόρε θα φερθεί όπως όλοι οι προηγούμενοι. Ότι οι νέοι φίλοι θα αποδειχθούν εξίσου ανάξιοι εμπιστοσύνης με τους παλιούς.
Αναρωτιέμαι... σκέφτονται όλοι όπως κι εγώ;
Μήπως έχω αγαπήσει τελικά αυτή την καχυποψία και αρνούμαι να πιστέψω ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι; Μπορώ άραγε να κάνω μια νέα σχέση (είτε ερωτική είτε φιλική) χωρίς να κρατάω "πισινές";
Ξέρω τι θα μου πείτε ;)
Να μην το κάνω γιατί ΑΝ πληγωθώ θα είναι ακόμα χειρότερα από κάθε άλλη φορά. Ρητορική ήταν η ερώτηση...
ΜΠΟΡΩ να επιλέξω να αγνοήσω όλο το κακό παρελθόν. Δε ΘΕΛΩ όμως. Γιατί μου τριβελίζει το μυαλό αυτό το αν...
Κι έτσι καταστρέφομαι μόνη μου. Γιατί όταν βρίσκω κάποιον που αξίζει την προσοχή μου, που δεν θα με πληγώσει, δε θα παίξει με τα συναισθήματα μου ή με το μυαλό μου και θα μου φερθεί όπως ακριβώς μου αξίζει, εγώ.... φεύγω!
"Too good to be true", σκέφτομαι.
"Θα μου την κάνει κι αυτός όπως οι άλλοι!"
"Και θα είναι χειρότερα γιατί θα έχω πιστέψει ότι ΑΥΤΟΣ ήταν ο διαφορετικός."
Ή αν δε φύγω επειδή φοβάμαι, φεύγω επειδή βαριέμαι! Πόσο παράλογο είναι αυτό;;;

Αυτό το ποστ θα μείνει μισοτελειωμένο...
Ξημέρωσε κι η έμπνευση μου (ή ίσως η διάθεση μου για γκρίνια και παράλογους μονολόγους) εμφανίζεται μόνο τη νύχτα!

Καλή σας ημέρα!